اگر مشتاق آن ملکی چرا بر خود نمی خوانی

چو تو چیزی نمی دانی که باشد دستگیر تو

چرا بس ناخوشت آید گرت گویند نادانی

چو می دانی که هر ساعت توانی یافت ملکی نو

اگر کوهی و گر کاهی نخواهی ماند در دنیا

پس از اندیشه های بد دل و جان را چه رنجانی

اگر چه هیچ باقی نیست از خوشی این عالم