اگر چه هیچ باقی نیست از خوشی این عالم

اگر مشتاق آن ملکی چرا بر خود نمی خوانی

اگر کوهی و گر کاهی نخواهی ماند در دنیا

پس از اندیشه های بد دل و جان را چه رنجانی

ولی خون خور که باقی نیست کار عالم فانی

چو مرگ از راه جان آید نه از راه حواس تو

ز خوف مرگ نتوان رست اگر در جوف سندانی