به پیش نور آن حضرت حضوری دارش ارزانی

خدایا جانم آنگه خواه کاندر سجده گه باشم

ز گریه کرده خونین روی و خاک آلوده پیشانی

چو جان بنده خود را کنی آزاد ازین زندان

دل عطار عمری شد که امیدی همی دارد

کجا زیبد ز فضل تو گرش نومید گردانی