جهاندیده ای سوی پیران فرست

من تیز دل را بتش سری

نگر تا نجوشی بکردار طوس

نبندی بهر کار بر پیل کوس

هشیوار وز یادگیران فرست

بپند فراوانش بگشای گوش

برو چادر مهربانی بپوش