گاه موری را سخن دانی دهد

او نهد از بهر سکان فلک

گرده خورشید بر خوان فلک

گه عصائی را سلیمانی دهد

از عصایی آورد ثعبان پدید

وز تنوری آورد طوفان پدید

چون فلک را کره ای سرکش کند