چون ببیند این همه از پیش و پس

زانک در معجز درایت بود او

آنک بر منبر ادب دارد نگاه

خواجه را ننشیند او بر جایگاه

ناحق او را کی تواند گفت کس

باز فاروقی که عدلش بود کار

گاه می زد خشت و گه می کند خار