ناحق او را کی تواند گفت کس

آنک بر منبر ادب دارد نگاه

خواجه را ننشیند او بر جایگاه

چون ببیند این همه از پیش و پس

باز فاروقی که عدلش بود کار

گاه می زد خشت و گه می کند خار

با در منه شهر را برخاستی