آنک گاهی خشت و گاهی گل کشید

بر مرقع دوخت ده پاره ادیم

آنک زین سان شاهی خیلی کند

نیست ممکن کو به کس میلی کند

این همه سختی نه بر باطل کشید

گر خلافت از هوا می راندی

خویش را در سلطنت بنشاندی