خویش را در سلطنت بنشاندی

آنک گاهی خشت و گاهی گل کشید

این همه سختی نه بر باطل کشید

گر خلافت از هوا می راندی

شهر هاء منکر از حسام او

شد تهی از کفر در ایام او

گر تعصب می کنی از بهر این