تو ز عشق جان خویشی بی قرار

داند او سوی پدر آهنگ کرد

ای پسر تو بی نشانی از علی

عین و یا و لام دانی از علی

واو نشسته تا کند صد جان نثار

از صحابه گر شدی کشته کسی

حیدر کرار غم خوردی بسی