واو نشسته تا کند صد جان نثار

ای پسر تو بی نشانی از علی

عین و یا و لام دانی از علی

تو ز عشق جان خویشی بی قرار

از صحابه گر شدی کشته کسی

حیدر کرار غم خوردی بسی

تا چرا من هم نگشتم کشته نیز