کرد هر سویی طلب کاری روان

هرک غایب شد ز ملکش ای عجب

او نپرسید و نکرد او را طلب

من چو غایب گشتم از وی یک زمان

زانک می نشکفت از من یک نفس

هدهدی را تا ابد این قدر بس

نامه او بردم و باز آمدم