خضر مرغانم از آنم سبزپوش

چون منی را آهنین سازد قفس

من در این زندان آهن مانده باز

ز آرزوی آب خضرم در گداز

بوک دانم کردن آب خضرنوش

من نیارم در بر سیمرغ تاب

بس بود از چشمه خضرم یک آب