می روم هر جای چون هر جاییی

من نیارم در بر سیمرغ تاب

بس بود از چشمه خضرم یک آب

سر نهم در راه چون سوداییی

چون نشان یابم ز آب زندگی

سلطنت دستم دهد در بندگی

هدهدش گفت ای ز دولت بی نشان