دوستکانی چون خوری با پهلوان

چون نداری دانه ای را حوصله

چون تو با سیمرغ باشی هم چله

چون تهی کردی به یک می پهلوان

چون نداری ذره ای را گنج و تاب

چون توانی جست گنج از آفتاب

چون شدی در قطره ناچیز و غرق