کاندر آینه توان کردن نگاه

چون نیامد هیچ خلقی مرد او

جمله می مردند و دل پر درد او

آینه فرمود حالی پادشاه

روی را از آینه می تافتی

هرکس از رویش نشانی یافتی

گر تو می داری جمال یار دوست