روی را از آینه می تافتی

جمله می مردند و دل پر درد او

آینه فرمود حالی پادشاه

کاندر آینه توان کردن نگاه

هرکس از رویش نشانی یافتی

گر تو می داری جمال یار دوست

دل بدان کایینه دیدار اوست