گوید این پیر این چنین گمراه شد

گفت گر دیوی که راهم می زند

گو بزن چون چست و زیبا می زند

آن دگر گفتش که هرک آگاه شد

گفت من بس فارغم از نام وننگ

شیشه سالوس بشکستم به سنگ

آن دگر گفتش که یاران قدیم