زاهدان در کوی ترسایان نشست

خویشتن را اعجمی ساخت آن نگار

گفت ای شیخ از چه گشتی بی قرار

کی کنند، ای از شراب شرک مست

گر به زلفم شیخ اقرار آورد

هر دمش دیوانگی بارآورد

شیخ گفتش چون زبونم دیده ای