خویشتن را اعجمی ساخت آن نگار

بود بالین آستان آن درش

چون نبود از کوی او بگذشتنش

دختر آگه شد ز عاشق گشتنش

گفت ای شیخ از چه گشتی بی قرار

کی کنند، ای از شراب شرک مست

زاهدان در کوی ترسایان نشست