دختر آگه شد ز عاشق گشتنش

بود خاک کوی آن بت بسترش

بود بالین آستان آن درش

چون نبود از کوی او بگذشتنش

خویشتن را اعجمی ساخت آن نگار

گفت ای شیخ از چه گشتی بی قرار

کی کنند، ای از شراب شرک مست