گفت بی طاقت شدم ای ماه روی

دلبرش حاضر، صبوری کی توان

شد خراب آن پیرو شد از دست و مست

مست و عاشق چون بود رفته ز دست

از من بی دل چه می خواهی بگوی

گر به هشیاری نگشتم بت پرست

پیش بت مصحف بسوزم مست مست