گر به هشیاری نگشتم بت پرست

مست و عاشق چون بود رفته ز دست

گفت بی طاقت شدم ای ماه روی

از من بی دل چه می خواهی بگوی

پیش بت مصحف بسوزم مست مست

دخترش گفت این زمان مرد منی

خواب خوش بادت که در خورد منی