قرب پنجه سال را هم بود باز

کس مبیناد آنچ من دیدم ز عشق

کس چو من از عاشقی شیدا شود

و آن چنان شیخی چنین رسوا شود

موج می زد در دلم دریای راز

ذره عشق از کمین درجست چست

برد ما را بر سر لوح نخست