موج می زد در دلم دریای راز

کس چو من از عاشقی شیدا شود

و آن چنان شیخی چنین رسوا شود

قرب پنجه سال را هم بود باز

ذره عشق از کمین درجست چست

برد ما را بر سر لوح نخست

عشق از این بسیار کردست و کند