بحراحسان چون درآید موج زن

توبه بنشسته گنه برخاستست

تو یقین می دان که صد عالم گناه

از تف یک توبه برخیزد ز راه

محو گرداند گناه مرد و زن

مرد از شادی آن مدهوش شد

نعره ای زد کآسمان پرجوش شد