محو گرداند گناه مرد و زن

تو یقین می دان که صد عالم گناه

از تف یک توبه برخیزد ز راه

بحراحسان چون درآید موج زن

مرد از شادی آن مدهوش شد

نعره ای زد کآسمان پرجوش شد

جمله اصحاب را آگاه کرد