شیخ و اصحابش ز پس رفتند باز

توبه بس نانمازی می کنی

حال دختر شیخ با ایشان بگفت

هرک آن بشنود ترک جان بگفت

تا شدند آنجا که بود آن دل نواز

زرد می دیدند چون زر روی او

گم شده در گرد ره گیسوی او