گم شده در گرد ره گیسوی او

شیخ و اصحابش ز پس رفتند باز

تا شدند آنجا که بود آن دل نواز

زرد می دیدند چون زر روی او

برهنه پای و دریده جامه پاک

بر مثال مرده ای بر روی خاک

چون بدید آن ماه شیخ خویش را