غشی آورد آن بت دل ریش را

برهنه پای و دریده جامه پاک

بر مثال مرده ای بر روی خاک

چون بدید آن ماه شیخ خویش را

چون ببرد آن ماه را در غشی خواب

شیخ بر رویش فشاند از دیده آب

چون نظر افکند بر شیخ آن نگار