من کنم سود و ترا نبود زیان

پیش شد محمود و گفت ای بی قرار

یار خواهی، گفت خواهم ای سوار

گر مرا یاری کنی چه بود از آن

از نکو روییت می ببینم نصیب

لطف نبود از نکو رویان غریب

از کرم آمد به زیر آن شهریار