ره فرو گیرید از هر سوی او

رخش سوی لشگر خود راند باز

گفت لشگر را که پیری بارکش

با خری می آید از پس خارکش

تا ببیند روی من آن روی او

لشگرش بر پیر بگرفتند راه

ره نماند آن پیر را جز پیش شاه