هرک دارد برگ این گو سر درآر

تو یقین دان کین طلب گر کافریست

کار اینست این نه کار سرسریست

بر درخت عشق بی بر گیست بار

عشق چون در سینه منزل گرفت

جان آن کس راز هستی دل گرفت

مرد را این درد در خون افکند