تو به پشتی زری با خلق دوست

نه ترا هم نیز برخورداریی

گر تو یک جو زر دهی درویش را

گاه او را خون خوری گه خویش را

داغ پهلوی تو بر پشتی اوست

ماه نو مزد دکان می بایدت

چه دکان آن مزد جان می بایدت