جان شیرینت شد و عمر عزیز

داغ پهلوی تو بر پشتی اوست

ماه نو مزد دکان می بایدت

چه دکان آن مزد جان می بایدت

تا درآمد از دکانت یک پشیز

این همه چیزی به هیچی داده تو

پس چنین دل بر همه بنهاده تو