هر کسی گفتند در روی زمین

پیش خویش آورد و بر کرسی نشاند

گفت این قصر مرا در هیچ حال

هیچ باقی هست از حسن و کمال

هیچ کس نه دید و نه بیند چنین

زاهدی برجست، گفت ای نیک بخت

رخنه ای ماندست و آن عیب است سخت