هیچ کس نه دید و نه بیند چنین

گفت این قصر مرا در هیچ حال

هیچ باقی هست از حسن و کمال

هر کسی گفتند در روی زمین

زاهدی برجست، گفت ای نیک بخت

رخنه ای ماندست و آن عیب است سخت

گر نبودی قصر را آن رخنه عیب