شه تو بس باشی، مکن شاهی مرا

گر گزیند بر تو هرگز هیچ را

من نه شاهی خواهم و نه خسروی

آنچ می خواهم من از تو هم توی

میهمان می آی گه گاهی مرا

عشق او باید ترا کار این بود

آن تو او را غم و بار این بود