که از تن سرانشان جدامانده ایم

برای هشیوار و فرزانگی

سدیگر که پرداغ دارد جگر

پر از خون دل از درد چندان پسر

زمین را بخون گرد بنشانده ایم

کنون تا بتنش اندرون جان بود

برین کینه چون مار پیچان بود