دایما مشغول ریش خویش ماند

چون کلیم القصه شد بر کوه طور

بازپرسید آن سخن، حق گفت دور

گوهر آنک از وصل ما درویش ماند

موسی آمد قصه بر گفتا که چیست

ریش خود می کند مرد و می گریست

جبرئیل آمد سوی موسی دوان