چون به گوش جان شنیدستی الست

تا چو بت در پا نه افتی در به در

نفس چون بت را بسوز از شوق دوست

تا بسی جوهر فرو ریزد ز پوست

از بلی گفتن مکن کوتاه دست

بسته ای عهد الست از پیش تو

از بلی سر درمکش زین بیش تو