گفتی آخر سخت تر زن ای صبور

مرد هر چوبی که می زد استوار

ناله ای می کرد یوسف زار زار

چون زلیخا بانگ بشنودی ز دور

مرد گفت ای یوسف خورشید فر

گر زلیخا بر تو اندازد نظر

چون نبیند بر تو زخم چوب هیچ