تا نیاری داغ دل این جایگاه

زانک هر مجروح را داغست روی

چون تو می بینی جراحت روح را

داغ نیکوتر بود مجروح را

کی توان کردن بسوی تو نگاه

داغ دل آور که در میدان درد

اهل دل از داغ بشناسند مرد