تا خرد یک دم فقاعی صد تنه

زانک چندانی که نانش می رسید

جمله می برد و فقاعی می خرید

دایما بنشسته بودی گرسنه

سایلی گفتش که ای آشفته کار

عشق چه بود سر این کن آشکار

گفت آن باشد که صد عالم متاع