جمله می برد و فقاعی می خرید

گرچه می دادند نان او را تمام

گرسنه بودی و سیر از جان مدام

زانک چندانی که نانش می رسید

دایما بنشسته بودی گرسنه

تا خرد یک دم فقاعی صد تنه

سایلی گفتش که ای آشفته کار