چون سکندر مانده ای بی راه بر

ره بر جانت درین تاریک جای

جوهر علمست و علم جان فزای

تو درین تاریکی بی پا و سر

گر تو برگیری ازین جوهر بسی

خویش را یابی پشیمان تر کسی

ور نباید جوهرت ای هیچ کس