گر تو برگیری ازین جوهر بسی

جوهر علمست و علم جان فزای

تو درین تاریکی بی پا و سر

چون سکندر مانده ای بی راه بر

خویش را یابی پشیمان تر کسی

ور نباید جوهرت ای هیچ کس

هم پشیمان تر تو خواهی بود بس