در خدای خویش کافر نعمتی

شاه را چون دید، گفتش دورباش

ورنه بر جانت زنم صد دور باش

تو نه ای شاهی، که تو دون همتی

گفت محمودم، مرا کافر مگوی

یک سخن با من بگو، دیگر مگوی

گفت اگر می دانیی ای بی خبر