گفت من خود را در آب انداختم

این یکی پرسید از آن کای بی خبر

گر من افتادم در آن آب روان

از چه افکندی تو خود را در میان

زانک خود را از تو می نشناختم

روزگاری شد که تا شد بی شکی

با تویی تو یکی من یکی