روزگاری شد که تا شد بی شکی

از چه افکندی تو خود را در میان

گفت من خود را در آب انداختم

زانک خود را از تو می نشناختم

با تویی تو یکی من یکی

تو منی یا من توم، چند از دوی

با توم من ، یا توم، یا تو توی